Nocturne Kırmızı ve Siyah
… saate baktı.. geçti… çok geç… “gelmez” dedi içinden… gelmezdi çünkü… çünkü geçti ve soğuktu üstelik… gelemeyecek kadar soğuk…ve soğuyacak kadar geç…o kadar geçti ki aslında; gelse de fark etmezdi artık…ve o kadar soğuktu ki aslında; daha fazla üşüyemezdi bundan…
düşüyordum galiba…hatırlamak zor gerçi…uzun zaman oldu…uzun bir yoldu…uzundum…çok uzun…kısaldım sora…ya da yol uzadi sadece…ama düşüyordum hep…ve bağırıyordum düşerken…yankılandı sesim boşlukta…boşluk yuttu yankıyı…o da kalmadı ortada…sesim vardı hala..ama unuttum kullanmayı. ve kapandım karanlıgıma, siyahıma.. kulağımda chopin içimde “kırmızı”mla..
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.



Yorumlar
Henüz Yorum Yok.
Yorum Yazın