Agora’da Mesih’in Gözcüleri
Yarı baygın yatarken, gözlerimi açtığımda kendimi ıssız bir mezarlığın ortasında buldum… Civarda gökyüzüne deÄŸecekmiÅŸcesine uzanan selvileri sallayan ölümün ve rüzgarın sesinden baÅŸka bir ÅŸey duyulmuyordu… Biraz sonra mezar taÅŸları hareket etmeye yerlerinden oynamaya baÅŸlamıştı… Toprak yırtılmış her bir mezardan, giyisilerinden arınmış insanlar çıkıyordu…
Sonra her biri eline mezar taşını alarak yürümeye baÅŸladı. Arada tanımadığım birisi elimden tutarak sürükledi beni, koro halinde yaÅŸam üzerine ÅŸarkılar söylüyorlardı…
Yüksek daÄŸlar, yeÅŸil vadiler aÅŸtık. YemyeÅŸil çimenlerin süslediÄŸi yamaçtan inip, masmavi denizin sahillerine ulaÅŸtık… Sonra denizin üzerinde bitmeyen ÅŸarkılarımzla yürüdük… Sonsuz bir maviliÄŸe akıyorduk… Denizin tam ortasına geldiÄŸimizde bir anafor bizi kendine çekti ve bilinmez derinliklere sürükledi. Bir baÅŸka ülkenin gizemli sokaklarındaydık…GeniÅŸ labirentlerden geçtik, sonsuz bir alana ulaÅŸtık. Agora’da Mesih’in gözcüleri karşıladı bizi… O gizemli ülkenin halkıyla birlikte bir anfi-tiyatro da toplanmıştık. Ellerimizde tuttuÄŸumuz mezar taÅŸlarını gören halk, bizim tepkilerimizi ölçümlemiÅŸ, düÅŸüncelerimizi deÄŸer süzgecinden geçirmiÅŸ, eyleme bizimle birlikte katılmaya karar vermiÅŸti.
Mesih aynı sevecenlik dolu nur yüzüyle selamladı bizi… Sevgiler gönderdi her birimize.. Sonra ne istediÄŸimizi sordu. Bizse, ölümü yaÅŸama, cehennemi cennete yeÄŸlediÄŸi için böyle bir dünyadaki yaÅŸamın yasalarını kabul edemeyeceÄŸimizi haykırdık hep bir ağızdan.. Mesih önce ÅŸaşırdı, sonra utandı ve ardından gözyaÅŸlarını tutamadı… Ä°çin için aÄŸladı uzun süre… Sonra çıplak bedenlerin ellerinde tuttuÄŸu mezar taÅŸlarındaki yazılanları okumaya baÅŸladı birer birer…
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
Loading ...
Yorumlar
Henüz Yorum Yok.
Yorum Yazın