DoÄŸu Felsefesi

Niyet HerÅŸeye Muktedir

Hafife alınmayacak enteresanlıklar içinde geçen hayatımda, gerek deneyimlediÄŸim gerekse araÅŸtırıp öğrendiklerimin süzgecinden vardığım sonuç bu oldu. Evet “niyet herÅŸeye muktedir”. İnsanevladı acayip bir eser. Henüz onun kadar çevresi ile etkileÅŸim içerisinde olan bir baÅŸka varlık göremedim.


GeçmiÅŸ…

Geçmiş; çocukluğumuzdan beri derimizin altına işlenen kazandıkça yenilenen özel bir doku gibi ya da sürekli geriye dönüp baktığımız sihirli bir ayna gibi ama ne yazık ki yaşamak istediğimiz o güzel düünyaya sırtı dönük duran bir ayna.


Korku…

Korku; yaşanılacak kaderin zırhı değil ki, ardına gizlenelim. Gözyaşları ve korkular, doğacak acıları yüreğimizden silemezdi ki. Kimleri nasıl ve nerelerde yitirdik, kimler hangi acılar , hangi ölümler içinde yok oldular. Hangi işkenceler, hangi yağlı ipler, tüketti bizi bir bir. Analar, hangi hapishanelere savurdu oğullarını ve ölülerinin soğuk yüzlerini öpebilmek için onları nerelerde aradılar?


Tabu..

EÄŸer söylediÄŸiniz gibi, kendinizde var olan tüm güzelikleri yitiriyor, özlem nehirinde akamıyorsanız ve yaÅŸam sizin arkanızdan sürüklenerek geliyorsa, yıkın bütün engelleri, kırın zincirlerinizi, merhaba deyin kendi dünyanıza, kendi yaÅŸamınızı yaratın ve sizi yapamak istedikleriniz için suçlayanları, duygularınızı anlamayanları yok edin… Yaratıcı, özgür ruhlar; berrak sularda, ulu ormanlarda, parıltılı yıldızlar arasında, en önemlisi de kendi derinliklerinde, [...]