GeçmiÅŸ…
Geçmiş; çocukluğumuzdan beri derimizin altına işlenen kazandıkça yenilenen özel bir doku gibi ya da sürekli geriye dönüp baktığımız sihirli bir ayna gibi ama ne yazık ki yaşamak istediğimiz o güzel düünyaya sırtı dönük duran bir ayna.
Korku…
Korku; yaşanılacak kaderin zırhı değil ki, ardına gizlenelim. Gözyaşları ve korkular, doğacak acıları yüreğimizden silemezdi ki. Kimleri nasıl ve nerelerde yitirdik, kimler hangi acılar , hangi ölümler içinde yok oldular. Hangi işkenceler, hangi yağlı ipler, tüketti bizi bir bir. Analar, hangi hapishanelere savurdu oğullarını ve ölülerinin soğuk yüzlerini öpebilmek için onları nerelerde aradılar?
Loading ...